Σεπτέμβρης

Κοιμάσαι;
Μην κοιμάσαι
Πάλι νύχτωσε
Αύγουστος
Ύπνος χωρίς κουβέρτα
Εκτεθειμένος και άβολος
Το διαμέρισμα βραστήρας και κοχλάζει
Στο μπαλκόνι είναι υποφερτά
Αλλά όχι πιο μακριά
Ποτέ πιο μακριά
Φώτα απέναντι
Δεν κοιμούνται
Είναι αργά
Γιατί δεν κοιμούνται;
Μπορεί να σταμάτησε να είναι πολύ αργά και να έγινε πολύ νωρίς
Μπλέκονται αυτά καμιά φορά
Και οι σκέψεις μου μπλέκονται
Το κεφάλι μου βραστήρας και κοχλάζει
Τι γίνεται πίσω από τους τοίχους;
Ξέχασα πως είναι
Θέλω να δω βλέμματα
Και ζωή
Να μαλώνετε για τα μικρά
Να θυμώνετε για τα μεγάλα
Να γελάτε για τα ενδιάμεσα
Θεατής
Είναι εύκολο να είσαι θεατής
Και ηθοποιός είναι εύκολο να είσαι
Στο μπαλκόνι είμαι πάντα ηθοποιός
Στέκομαι και φέρομαι και κινούμαι όπως πρέπει
Όπως περιμένουν
Κι ας μην είναι κανείς απέναντι να με δει
Δεν έχει σημασία
Με κουράζει το καλοκαίρι
Βάζω κόσμο στο σπίτι όταν ανοίγω την μπαλκονόπορτα
Δε θέλω ξένους σπίτι μου
Ούτε γνωστούς τελευταία
Στα παρασκήνια δεν επιτρέπεται η είσοδος
Έσβησαν και τα τελευταία φώτα απέναντι
Φεύγω κι εγώ
Αυλαία
Χειροκρότημα άηχο
Σεπτέμβρης